تفضيل داديم * ( عَلَى الْعالَمِينَ ) * بر عالميان زمان ايشان به اين آيه استدلال كرده‌اند بر فضل انبيا بر ملائكه باصطفاى ايشان برسالت و خصايص روحانية و فضايل جسمانية و لهذا قوت ايشان بر طاعات بدنيه و ماليه از صلاة صوم و جهاد و احسان فوق قوة غير ايشان بود و قوله * ( ذُرِّيَّةً ) * حالست از مفعول اصطفى يعنى حقتعالى اينها را برگزيد در حالتى كه فرزندانيند * ( بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ ) * برخى از ايشان از برخىاند زاده شده مراد اولاد پسنديده‌اند از آباى برگزيده و يا بدلست از آلين يا مجموع آلين و نوح يعنى اينها ذريهء واحدند كه منشعبند برخى ايشان از برخى و گويند مراد آنست كه ايشان بعضى از بعضىاند در دين و ذريه كه بمعنى ولد است اسم جنس است و بر واحد و جمع واقع مىشود و آن بر وزن فعليه است مأخوذ از ذريا فعوله از ذرء كه همزهء آن بيا بدل گشته پس قلب واو بيا شده و مدغم گشته * ( وَاللَّه سَمِيعٌ ) * و خدا شنواست باقوال مردمان * ( عَلِيمٌ ) * دانا به اعمال ايشان پس مىگزيند هر كه را كه مستقيم القول و العقل و العمل است و يا شنواست مر اقوال باطله يهود را كه گفتند نَحْنُ أَبْناءُ اللَّه يا مزخرفات نصارى كه نبيرهء عمران را ابن اللَّه گفتند و داناست به اغراض فاسدهء ايشان از اين مقالات از امام محمد باقر و جعفر صادق ( ع ) روايتست كه چون حقتعالى اين آيه فرستاد كه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ رسول ( ص ) خطبهء بخواند و فرمود ايها الناس ان اللَّه امركم ان تطيعوه فى نفسه و تطيعونى فى وصيى و وزيرى و خليفتى فى حياتى و ولى الامر بعد وفاتى و خير من اخلف بعدى على بن ابى طالب الا و من اطاع عليا فقد اطاعنى و من اطاعنى فقد اطاع اللَّه و من فارق عليا فقد فارقنى و من فارقنى فقد فارق اللَّه و من فارق اللَّه فعليه لعنة اللَّه يعنى اى مردمان حقتعالى امر كرده شما را كه فرمان او بريد در ذات او و فرمان من بريد در وصى من و وزير من و خليفهء من در حياة من و ولى امر من و صاحب تصرف بعد از فوت من و بهترين آن كسى كه بعد از خود بگذارم و آن على بن ابى طالب است بدانيد كه هر كه فرمان على برد فرمان من برده و هر كه اطاعت من كرده فرمان بردارى خدا كرده و هر كه از على مفارقت كند از من دورى كرده و هر كه از من دور شده از خدا دور گشته و هر كه از خدا دورى نمود پس لعنت خدا بر اوست چون اين آيه و سخن پيغمبر ( ص ) باوس بن بشر التيمى رسيد نزد امير المؤمنين ( ع ) آمد و گفت ابيتم يا بنى هاشم الا المخاريق اى اولاد بنى هاشم شما به غير از حيله و تزوير چيزى ديگر نميكنيد چرا شما مخصوص بولايت باشيد و ما نباشيم آن حضرت فرمود و ابيتم يا اوس الا الكذب اى اوس شما به غير از كذب و دروغ چيزى ديگر نميدانيد و ما از جميع صفات ذميمه و